Μεγάλο πράγμα το timing

Κι αν είναι πολύ αργά ή πολύ νωρίς? Κι αν η χρονική στιγμή δεν είναι η κατάλληλη ή οι συνθήκες δύσκολες? 'Αν πρόσωπα έρχονται στη ζωή μας εντελώς αναπάντεχα ή νέα επαγγελματικά βήματα δημιουργούν μπροστά μας ευκαιρίες ανέλιξης από το πουθενά? Άν κάτι που περιμένεις καιρό δε μοιάζει πιά το ίδιο δελεαστικό όσο φαινόταν σε μια πρότερη χρονική στιγμή? Άν απλά όλα είναι θέμα timing?

Εξαρτώμενο από ενα σωρό πράγματα, βλέπε ψυχολογία, χωροχρόνος, κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικές συνθήκες, το timing μας δημιουργεί ακραία συναισθήματα χαράς ή στενοχώριας -ή ακόμα καλύτερα αγανάκτησης. Στην Ελλάδα το λέμε "γαμώτο". Από τα πιο μικρά μέχρι τα πιό μεγάλα όλα έχουν το σωστό και το λάθος χρόνο να συμβούν. Φορτισμένο τόσο θετικά όσο και αρνητικά το θέμα "πότε" καθορίζει τις αντιδράσεις μας και την αντιμετώπιση των καταστάσεων της ζωής μας. H κατάλληλη στιγμή είναι προφανέστατα και η πιο ιδανική, τι γίνεται όμως όταν τα πράγματα έρχονται έτσι πού θες να τα ζήσεις ή να τα αντιμετωπίσεις διαφορετικά και απλά δε μπορείς?

Η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω σε πράγματα που δε γίνονται, πιστεύω πως τα πράγματα κατά κάποιον τρόπο "έρχονται". Κι αν είναι να μη γίνουν δεν θα γίνουν με κανένα δυνατό τρόπο όση προσπάθεια κι αν κάνεις. Και στο τέλος θα αποδειχθεί ότι αυτό ήταν το καλύτερο. Μια φίλη σε μια από αυτές τις απελπισμένες στιγμές της ζωής μας, που βλέπεις τα προβλήματα βουνό, μου είπε " they will sort themselves out" . Επειδή είχε πολύ δίκιο, από τότε προσπαθώ να μην σκάω για όλα, να μην περιμένω πολλά και να δίνω χώρο και χρόνο στις καταστάσεις να εξελιχθούν. Δεν ξέρω αν τελικά είναι όλα θέμα σωστής χρονικής στιγμής ή απλά κάποια πράγματα έρχονται έτσι για κάποιο λόγο.

Με κουράζει αυτό το θέμα, νομίζω, ίσως δεν έπρεπε να το διαλέξω. Το ξεκίνησα χθές βράδυ και η σκέψη μου κόμπιαζε, δυσκολευόμουν να μιλήσω άνετα και αντικειμενικά. Μάλλον γιατί στη ζωή μου συνήθως άλλα λέω με τη λογική και άλλα τελικά πράττω επηρεασμένη από τα συναισθήματα μου. Δε ξέρω αν αντιμετωπίζω τελικά τη λάθος στιγμή σαν εμπόδιο ή σαν πρόκληση. Άν με καταρρακώνει και με απελπίζει ή αν με δελεάζει να την αγνοήσω. Πάντως ξέρω σίγουρα πως την έννοια του timing τη σέβομαι πάρα πολύ. Γιατί ξέρω πως ο λάθος τόπος ή ο λάθος χρόνος μπορεί να σε κάνει να χάσεις τα πάντα πολύ εύκολα, ειδικά μιλώντας για ανθρώπινες σχέσεις.

Φύσει αισιόδοξη ωστόσο, δε μπορώ παρά να πειστώ πως ίσως τελικά δεν υπάρχουν λάθος στιγμές. Ίσως να πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις επερχόμενες δυσκολίες για να δοκιμάσουμε τα συναισθήματά μας. Ίσως απλά αυτή είναι η στιγμή για το καθετί, η πιό σωστή και η πιο κατάλληλη. Γιατί το εκάστοτε timing τελικά είναι αυτό που κάνει το καθετί διαφορετικό και μοναδικό.