Με την έναρξη αυτής της εβδομάδας, ξεκίνησαν οι ραδιοφωνικές εκπομπές! Δεν έχω καλύτερο! Αγαπώ το ραδιόφωνο όσο λίγα πράγματα στη ζωή μου, αφού από μικρή δελεαζόμουν με την ιδέα της ραδιοφωνικής παραγωγής. (Αλλά μιλάμε για όνειρα δικής μου συχνότητας, όχι μόνο εκπομπής -κούνια που με κούναγε!) Πιστεύω δε, πως η αγάπη μου αυτή οφείλεται κατά το ήμισυ στον πατέρα μου που με έμαθε να "συντονίζομαι" και κατά το -άλλο- ήμισυ στην ούτως ή άλλως δεδομένη αγάπη μου για τη μουσική. Ήμουν μικρούλα ακόμα κι όμως τον θυμάμαι να με αφήνει να παίζω ψάχνοντας τις συχνότητες, να μου μαθαίνει τα κομμάτια με τον "κανονικό" τρόπο ( that means ότι το εκάστοτε κομμάτι δεν είναι του τραγουδιστή αλλά του μουσικοσυνθέτη ), να με δελεάζει... Και μικρή ήμουν όταν μου έδωσε ένα ραδιοφωνάκι του παππού, μικρό και κόκκινο, και ήταν όλο και μόνο δικό μου και το είχα -θυμάμαι- στο γραφείο μου επάνω και πειραματιζόμουν ως ακροάτρια μόνη μου. Και έγραφα και κασέτες από κει -κασέτες να δουν τα μάτια σου! Ένα συρτάρι γεμίζουν και τις έχω ως σήμερα.
Ανοίγω το στερεοφωνικό first thing in the morning από το κρεβάτι ακόμα, οδηγώ συντροφιά με πολύ αυστηρά διαλεγμενους παραγωγούς, ενημερώνομαι και χαμηλώνω ή δυναμώνω ανάλογα με τα κέφια. Το ραδιόφωνο για μένα είναι τρόπος ζωής, όχι απλά τραγούδια. Αυτός είναι και ο λόγος που τα cd μου χρησιμεύουν πιο πολύ σαν αρχείο και μετά από ένα χρονικό διάστημα τα αφήνω στην άκρη. Δε λέω πως δεν με ενθουσιάζουν πια αλλά είναι διαφορετικό πράγμα να μπαίνεις στην ψυχολογία του παραγωγού, να μην ξέρεις ποιο είναι το επόμενο κομμάτι και να νιώθεις την επαφή με τον έξω κόσμο. Καμιά φορά σε κάνουν να γελάς ή να θυμώνεις, ακόμα και να βυθίζεσαι χειρότερα στις μαύρες σου σκέψεις, αλλά ποτέ δε νιώθεις μόνος. Παλιότερα είχαμε τα μόνο τηλέφωνα, μα η τεχνολογία έχει προχωρήσει πια τόσο που μπορείς να επικοινωνείς με ένα sms ή να ακούς μέσω internet από όπου κι αν είσαι και αυτό σε κάνει να μη χάνεις την επαφή.
Νομίζω πως το κοινό του ραδιοφώνου είναι-είμαστε άνθρωποι κατά βάθος ρομαντικοί. Δε λέω πως αξίζουν όλα όσα βγαίνουν στον αέρα αλλά αυτό τελικά είναι εντελώς προσωπικό θέμα και εξαρτάται από το στυλ του ακροατή και από αυτό που έχει ανάγκη τη δεδομένη στιγμή να ακούσει. Σίγουρα όμως οι επιλογές μας, μας χαρακτηρίζουν, όπως γίνεται και γενικότερα άλλωστε. Από την επιλογή του σταθμού μέχρι το είδος της εκπομπής που διαλέγουμε είναι όλα ζητήματα αυστηρώς προσωπικά. Κι εμένα μου αρέσουν οι έξυπνοι άνθρωποι, οι ετοιμόλογοι, με άποψη και επιχειρήματα για να την υποστηρίξουν, με εμπειρίες έτοιμες να τις διηγηθούν, με γενικές γνώσεις και ανοιχτό μυαλό και πάνω απ' όλα με ενδιαφέρον για την επικαιρότητα. Η ενασχόληση με την επικαιρότητα είναι κάτι πολύ δελεαστικό για μένα γιατί συνέχεια μεταβάλλεται, νιώθεις μια διαρκή ανάγκη να την ακολουθείς και αν την αφήσεις για λίγο μετά σχεδόν δεν την προλαβαίνεις. Το ανήσυχο πνεύμα και η διαρκής ενημέρωση μέσα από τα μέσα (αρχικά πια το internet και πάντα το ραδιόφωνο και ο τύπος, με την τηλεόραση δεν έχω καλή σχέση) με κάνουν να νιώθω ενεργή και ζωντανή. Το να μαθαίνεις συνεχώς, με κάθε τρόπο και από κάθε άνθρωπο και μέσα από κάθε καλή ή κακή εμπειρία. Η πληροφόρηση για τον κόσμο γύρω μας θα πρέπει κανονικά να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, μιας που κι εμείς μέσα σ' αυτόν τον κόσμο ζούμε. Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ.
Αλλά για να γυρίσω στο θέμα μου, το γνωστό και πάντα αγαπημένο, πρέπει να τονίσω ότι δε θα μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο μου χωρίς μουσική και χωρίς ραδιόφωνο. Και χωρίς καμιά φορά ακόμα και να ξυπνάω για να μην χάσω μια πρωινή καλημέρα ή απλά να περιμένω να ακούσω μια άποψη για τα τεκταινόμενα από ένα παραγωγό που εκτιμώ τη γνώμη του. Δε συμπαθώ τα playlists πού σου λύνουν τα χέρια, ούτε τα "εκατό τραγούδια στη σειρά". Από την άλλη δε θέλω να μιλάνε πάνω σε όλο το τραγούδι ή τις ατελείωτες διακοπές για διαφημίσεις. Πείτε με παράξενη ή κολλημένη που ακούω μόνο Galaxy το πρωί, εξάλλου ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Από το να είμαι τηλεθεατής της ταλαιπωρίας έτσι όπως έχει γίνει η τηλεόραση σήμερα, ε καλύτερα φανατική ακροάτρια! Το "ραδιοφωνίζειν" όπως και να 'χει βγάζει μια άλλη γοητεία.
Ανοίγω το στερεοφωνικό first thing in the morning από το κρεβάτι ακόμα, οδηγώ συντροφιά με πολύ αυστηρά διαλεγμενους παραγωγούς, ενημερώνομαι και χαμηλώνω ή δυναμώνω ανάλογα με τα κέφια. Το ραδιόφωνο για μένα είναι τρόπος ζωής, όχι απλά τραγούδια. Αυτός είναι και ο λόγος που τα cd μου χρησιμεύουν πιο πολύ σαν αρχείο και μετά από ένα χρονικό διάστημα τα αφήνω στην άκρη. Δε λέω πως δεν με ενθουσιάζουν πια αλλά είναι διαφορετικό πράγμα να μπαίνεις στην ψυχολογία του παραγωγού, να μην ξέρεις ποιο είναι το επόμενο κομμάτι και να νιώθεις την επαφή με τον έξω κόσμο. Καμιά φορά σε κάνουν να γελάς ή να θυμώνεις, ακόμα και να βυθίζεσαι χειρότερα στις μαύρες σου σκέψεις, αλλά ποτέ δε νιώθεις μόνος. Παλιότερα είχαμε τα μόνο τηλέφωνα, μα η τεχνολογία έχει προχωρήσει πια τόσο που μπορείς να επικοινωνείς με ένα sms ή να ακούς μέσω internet από όπου κι αν είσαι και αυτό σε κάνει να μη χάνεις την επαφή.
Νομίζω πως το κοινό του ραδιοφώνου είναι-είμαστε άνθρωποι κατά βάθος ρομαντικοί. Δε λέω πως αξίζουν όλα όσα βγαίνουν στον αέρα αλλά αυτό τελικά είναι εντελώς προσωπικό θέμα και εξαρτάται από το στυλ του ακροατή και από αυτό που έχει ανάγκη τη δεδομένη στιγμή να ακούσει. Σίγουρα όμως οι επιλογές μας, μας χαρακτηρίζουν, όπως γίνεται και γενικότερα άλλωστε. Από την επιλογή του σταθμού μέχρι το είδος της εκπομπής που διαλέγουμε είναι όλα ζητήματα αυστηρώς προσωπικά. Κι εμένα μου αρέσουν οι έξυπνοι άνθρωποι, οι ετοιμόλογοι, με άποψη και επιχειρήματα για να την υποστηρίξουν, με εμπειρίες έτοιμες να τις διηγηθούν, με γενικές γνώσεις και ανοιχτό μυαλό και πάνω απ' όλα με ενδιαφέρον για την επικαιρότητα. Η ενασχόληση με την επικαιρότητα είναι κάτι πολύ δελεαστικό για μένα γιατί συνέχεια μεταβάλλεται, νιώθεις μια διαρκή ανάγκη να την ακολουθείς και αν την αφήσεις για λίγο μετά σχεδόν δεν την προλαβαίνεις. Το ανήσυχο πνεύμα και η διαρκής ενημέρωση μέσα από τα μέσα (αρχικά πια το internet και πάντα το ραδιόφωνο και ο τύπος, με την τηλεόραση δεν έχω καλή σχέση) με κάνουν να νιώθω ενεργή και ζωντανή. Το να μαθαίνεις συνεχώς, με κάθε τρόπο και από κάθε άνθρωπο και μέσα από κάθε καλή ή κακή εμπειρία. Η πληροφόρηση για τον κόσμο γύρω μας θα πρέπει κανονικά να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, μιας που κι εμείς μέσα σ' αυτόν τον κόσμο ζούμε. Έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ.
Αλλά για να γυρίσω στο θέμα μου, το γνωστό και πάντα αγαπημένο, πρέπει να τονίσω ότι δε θα μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο μου χωρίς μουσική και χωρίς ραδιόφωνο. Και χωρίς καμιά φορά ακόμα και να ξυπνάω για να μην χάσω μια πρωινή καλημέρα ή απλά να περιμένω να ακούσω μια άποψη για τα τεκταινόμενα από ένα παραγωγό που εκτιμώ τη γνώμη του. Δε συμπαθώ τα playlists πού σου λύνουν τα χέρια, ούτε τα "εκατό τραγούδια στη σειρά". Από την άλλη δε θέλω να μιλάνε πάνω σε όλο το τραγούδι ή τις ατελείωτες διακοπές για διαφημίσεις. Πείτε με παράξενη ή κολλημένη που ακούω μόνο Galaxy το πρωί, εξάλλου ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Από το να είμαι τηλεθεατής της ταλαιπωρίας έτσι όπως έχει γίνει η τηλεόραση σήμερα, ε καλύτερα φανατική ακροάτρια! Το "ραδιοφωνίζειν" όπως και να 'χει βγάζει μια άλλη γοητεία.
No comments:
Post a Comment