ή so far away, miles away
Κάποτε είχα διαβάσει στο ωροσκόπιό μου ( γιατί όλες έχουμε φίλες που με βάση τους πλανήτες μας, μπορούν να μας πουν άπειρα πράγματα ) πως ο κατάλληλος άντρας για μένα είναι αυτός που καταφέρνει να δημιουργεί μια "υγιή απόσταση στη σχέση". Πράγμα που είναι πολύ σωστό όσο το ξανασκέφτομαι και το συνδέω με πρόσωπα και καταστάσεις στη ζωή μου. Φαντάζομαι βέβαια πως αυτό εννοεί το χώρο και το χρόνο που χρειάζομαι σαν άτομο μέσα στη σχέση και όχι την απόσταση που μετριέται σε μια κλίμακα άνω των χιλίων μιλίων. Όπως το πάρει κανείς!
Η απόσταση στη σχέση είναι ένα μεγάλο θέμα γύρω απ' το οποίο οι απόψεις διίστανται και ο καθένας σχεδόν έχει μια προσωπική ιστορία να διηγηθεί με καλό ή κακό τέλος. Τελικά κανόνες δεν υπάρχουν και ο καθένας βιώνει τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που προκαλεί η απόσταση με διαφορετικό τρόπο. Ξεκινώντας από το υπερβολικά κοντά και φτάνοντας στο τόσο μακριά που η διαφορά ώρας δεν σε αφήνει να μοιραστείς μια καλημέρα ή καληνύχτα, η απόσταση μπορεί τελικά να σκοτώσει τη σχέση. Και αυτό όχι επειδή το έχω ακούσει αλλά μιας που το έχω βιώσει έχω επίσημα κάθε λόγο να το πιστεύω. Θέμα εντελώς προσωπικό και βαθιά συναισθηματικό το οποίο άλλοι μπορούν να πολεμήσουν και άλλοι όχι ( δεν κατηγορούμε κανέναν εδώ ) η απόσταση καθορίζει τη φύση της σχέσης και τις αντιδράσεις των εμπλεκομένων. "Το πολύ μαζί σκοτώνει" και η πίεση που προκαλούμε οι άνθρωποι προκειμένου να κρατήσουμε τον άλλον κοντά μας μπορεί τελικά να έχει εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Σκέφτηκα πολλές φορές τι μπορεί να σημαίνει αυτή η "υγιής απόσταση" που τόσο με χαρακτηρίζει. Γιατί η διαχωριστική γραμμή είναι πάντα πολύ λεπτή ( ή μήπως πρέπει να πω καλύτερα αόρατη? ) και εύκολα πέφτει κάποιος από το ενδιαφέρον στην καταπίεση ή από την ελευθερία στην αδιαφορία. Αυτά τα πράγματα τελικά είναι τόσο εύκολο να παρεξηγηθούν όσο δύσκολο είναι να κρατηθεί μια ισορροπία. Εκτός που ακόμα και να βρεθεί η ισορροπία τίποτα ποτέ δεν είναι standard, και ανάλογα με τις συνθήκες μπορεί να θέλεις το λίγο πιο κοντά ή το λίγο πιο μόνος σου. Όπως και στην οδήγηση ακόμα κι όταν κινείσαι στην ευθεία χρειάζονται αυτές οι μικρές διορθώσεις με βάση το πως πάει ο δρόμος, έτσι και στη σχέση αν θεωρήσεις ότι βρήκες την ευθεία και αφήσεις το τιμόνι μπορεί να οδηγηθείς ακόμα και στην καταστροφή. Άσε που η ευθεία δεν είναι και πάντα η καλύτερη επιλογή -αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Το αν η απόσταση μπορεί να λειτουργήσει ως foreplay το σκέφτηκα πολύ. Αλλά ακόμα και να μπορεί πρέπει να είσαι πολύ φανταστικός για να το καταφέρεις. Και φυσικά τέτοιοι τύποι υπάρχουν. Βασικά το θέμα δεν είναι τόσο το πως είναι ο καθένας απέναντι στην απόσταση, αλλά το πως είναι και οι δυο μαζί, ως άνθρωποι, ως τρόπος ζωής, ως τρόπος σκέψης. Ως ένα. Γιατί αν υποθέσουμε πως υπάρχουν δυο που παρασύρουν ο ένας τον άλλον στο να αντιμετωπίσουν την απόσταση σαν παιχνίδι που τους κρατάει το ενδιαφέρον και τα συναισθήματα ζωντανά, ε τότε γιατί όχι πρέπει να παραδεχτούμε πως γίνεται. Και βέβαια ο άλλος σου λείπει, και η τεχνολογία κουράζει όταν είναι το μόνο μέσο επικοινωνίας, και υπάρχουν στιγμές που θες μια αγκαλιά, μια παρουσία για υποστήριξη ή ακόμα θες τον άλλον face to face να μαλώσεις με την άνεσή σου. Και σου τη δίνει, και σε στεναχωρεί, και σε θυμώνει, και σε κάνει και να κλαις καμιά φορά. Και χάνεις εκείνα τα μικρά καθημερινά που σε δένουν με τον άλλον μέρα με τη μέρα. Αλλά πάντα υπάρχει ένα "αλλά". Όταν για παράδειγμα είσαι εντελώς σίγουρος ότι θες να ζήσεις συγκεκριμένα πράγματα με συγκεκριμένους ανθρώπους, όταν δε θες να τα χαραμίσεις με τον πρώτο τυχαίο που απλά είναι πιο κοντά, ότι δεν αντέχεις να σε ακουμπήσει κανείς που δεν είναι εκείνος.
Οπότε ναι, η απόσταση μπορεί να είναι τελικά ένα παιχνιδάκι, αλλά αν ξέρεις να το παίξεις σωστά. Μάλλον είναι κάτι σαν εκείνα στα στικ με τις φωτιές που παίζουν κάτι απίστευτοι τύποι στους δρόμους και ο κόσμος τους χαζεύει. Και είναι τέτοιο γιατί πάντα διακινδυνεύεις να σου πέσουν και να καείς. Για τα καλά όμως! Αλλά και μόνο που παίρνεις το ρίσκο, αυτό από μόνο του είναι kind of foreplay. Γιατί αν πάει καλά, μετά από τόση αναμονή και υπομονή είναι σίγουρο πως θα καείς, αλλά αυτή τη φορά με "διαφορετική" έννοια! If you know what i mean...

No comments:
Post a Comment