Η αναμονή είναι από τα πράγματα που με σκοτώνουν. Αυτό το πάγωμα του χρόνου που περιμένεις απλά να περάσει ώσπου να 'ρθει κάτι που περιμένεις, που αλλάζει τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Νιώθω πως απ' αυτή τη θέση δεν έχω επιλογές, δε μπορώ να κάνω τίποτα, άσε που δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Το μυαλό μου είναι τόσο απασχολημένο με σκέψεις και σχέδια που δεν υπάρχει χώρος για οτιδήποτε άλλο. Ούτε κανένα μέρος στον κόσμο που θα μπορούσα να ηρεμήσω για δύο λεπτά και απλά να μη σκέφτομαι τίποτα. Μπορώ βέβαια να βράσω ήσυχα ήσυχα στο ζουμί μου, όπως άλλωστε κάνω ως τώρα. Με αυτή τη στάση βέβαια διακινδυνεύω να κάνω το μπαμ κάποια στιγμή, αλλά αφού δεν το έκανα στη διάρκεια της ρημαδο-πανσελήνου μάλλον τελικά θα το γλιτώσω.
Γενικότερα δεν είμαι άνθρωπος της υπομονής, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Από μικρή δε μπορούσα να περιμένω ούτε το λεωφορείο, καλύτερα να πήγαινα με τα πόδια παρά αυτό το πάνω κάτω στο πεζοδρόμιο. Πλάκα είχα τώρα που το σκέφτομαι. Μπορεί κιόλας να μην έφταιγε αυτό, απλά να είμαι υπερκινητική, πράγμα και αυτό γνωστό. Όπως και να' χει ένα πρόγραμμα στοιχειώδες το θέλω, έστω και για να το ανατρέψω. Αλλά ας το έχω να υπάρχει! Εννοώ είναι άλλο πράγμα να έχεις ένα clue για το που βαδίζεις γιατί μετά θα βρεθούν και τα υπόλοιπα. Αφού όμως ακόμα δεν έχουμε ούτε αυτό, οι επιλογές λιγοστεύουν θα μπορούσα να πω. Δε θέλω να πανικοβληθώ γιατί με τα βίας κρατιέμαι. Και δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.
Θέλω μόνο να ονειρεύομαι, να ελπίζω, να σχεδιάζω, να ανυπομονώ... Τα νέα πράγματα πάντα με ενθουσιάζουν, με προκαλούν να τα ανακαλύψω, να τα μάθω, να τα αγαπήσω. Και αν τους αξίζει να τα κάνω μέρος της ζωής μου. Να έχω να αντιμετωπίσω καταστάσεις, να μου έρχονται όπως τα θέλω και να χαίρομαι ή ακόμα να μου έρχονται και ανάποδα και να τα χειρίζομαι σωστά ακόμα κι αν κουραστώ, και να χαίρομαι πάλι. Να βασίζομαι σε μένα, να μη δίνω λογαριασμό, να ευθύνομαι για όλα και να υφίσταμαι τις συνέπειες της κάθε μου πράξης. Να αγαπώ και τα λάθη μου ακόμα. Να κάνω νέα ξεκινήματα, να αλλάξω φάση ζωής.
Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να περάσω πρώτα το στάδιο της αναμονής, του βάλτου, του περίμενε. Για να έρθει το καλό. Το νέο, το διαφορετικό, το πολυαναμενώμενο. Δε μου αρέσει να γίνομαι αινιγματική όταν γράφω, απλά όλα είναι διάσπαρτα μες στο μυαλό μου αυτό τον καιρό. Όταν θα βρω την άκρη εκεί μέσα θα αλλάξουν τα πράγματα. Για την ώρα just sitting back and wait!
No comments:
Post a Comment